Κυπριανός Χριστοδουλίδης

  GBP = Great Britain Pound, χρυσή λίρα Αγγλίας. Τό φύλο είναι ένα κοινωνικό χαρακτηριστικό, τά θέλουμε όλα γένους ουδετέρου.  Η Ουκρανία είναι θέμα που αφορά τήν ύπαρξη τής Δύσης : τό Δύση/τού Δύση/... ώ Δύση ! Όλα ουδέτερα εκτός Πολιτικών καί Πολιτικής! "Θά τόν γυρίσουμε τόν Ήλιο/σίγουρα ναί ..." Μάλλον, γύρισαν τά μυαλά μας ανάποδα. 

Τί λέει γι' αυτά ο δανειοδότης υπερεξουσιαστής (ανήκουμε Δύση), που κόβει (κοβιντ) νόμισμα/χαρτοπετσέτα (WEF) χωρίς νά δίνει λογαριασμό σέ κανένα (παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα...)??? Τώρα, βρισκόμαστε σέ πόλεμο μέ τήν Ρωσία-θεός φυλάξει! Καί ύστερα σκίζονται νά κραυγάζουν κατά τής Αποχής! 

“Μή μέταιρε όρια αιώνια, ά έθεντο οι πατέρες σου” (Παροιμ. κβ’ 28, Π. Διαθήκη).  Άκουσα τό ηχητικό τού Γέροντα Γαβριήλ (1) καί ευθύς θέτω τό ερώτημα: Μέ ποιά κριτήρια οικονομίας ή “οικονομίας” καλείται ο πιστός νά κάνει πράξη τά λεγόμενα τού γέροντα; Τό γράφω αυτό, επειδή στίς μέρες μας διάκριση κριτηρίων σέ αδιάκριτα καί διακριτά, δέν υπάρχει, δέν υφίσταται, δέν ευοδούται. Άν ο πιστός ήθελε νά κάνει πράξη τά διακριτά κριτήρια πίστεως, όπως τό “μή μέταιρε όρια αιώνια ά έθεντο οι πατέρες ημών” , αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος, τότε θά βρισκόταν αντιμέτωπος μέ τήν “οικονομία” από τόνους Μνημονίων ή, στήν χειρότερη περίπτωση, από διεκδικητή - σύμμαχο(!) καί γείτονα - τών εθνικών συνόρων τού. Λοιπόν; Μέ ποιά κριτήρια οικονομίας ή “οικονομίας” καλείται ο πιστός νά κάνει πράξη τά λεγόμενα τού γ. Γαβριήλ ; (1)  https://drive.google.com/file/d/1fNbKWeXcBZkeb5KRqV_YIHDNxjJPM9KJ/view?usp=drivesdk καί   https://tasthyras.wordpress.com/2024/06/03/   Υστερόγραφο   Τό ερώτ...

  Τό θέμα γενικότερα αφορά στήν Κοινωνία. Ειδικότερα, όμως, τήν Οικονομία, τήν Ιατρική καί ... Τά Θρησκευτικά, βεβαίως, βεβαίως. Λοιπόν, διαβάστε : Έτοιμοι νά υποδεχθούμε τό Χάος Η συζήτηση άρχισε με αφορμή τά νέα μέτρα προστασίας από την (γρίπη) covid-19 καί γνωστός μου "πλανεμένος", αναφερόμενος στην Παραβολή του Σπορέως, ειρωνικά (μέ χιούμορ) παρατήρησε λέγοντας : «Φαίνεται ήταν εντελώς άσχετος ο σπορέας. Πήγε κι έριξε τούς σπόρους στό δρόμο, στίς πέτρες καί στά αγκάθια !". Τού απάντησα ότι προφανώς θά ήταν ένας από τόν "όχλο πολύ", που άκουσε αυτά τά λόγια. Μάλλον, δέ, θά ήταν καί από εκείνους που βλέπουν, αλλά δέν βλέπουν ή από εκείνους που ακούν αλλά δέν καταλαβαίνουν. Οι τελευταίοι βλέπουν τά γράμματα, αλλά δέν " νογάνε". Διαβάζουν χωρίς νά ξέρουν ανάγνωση, γινώσκουν χωρίς νά αναγινώσκουν. Ο σπόρος, του είπα, είναι ο λόγος καί ο λόγος είτε ακούγεται είτε διαβάζεται, κι εσύ, όπως καταλαβαίνω, ακούς, βλέπεις, αλλά ούτε τό ένα ούτε τό άλλο συμβαίν...